Синоќа не беше само претстава — беше искуство што ќе остане долго по последниот аплауз.
„Перфектни странци“ ја исполни салата со смеа, тишини што зборуваат повеќе од зборови… и моменти што директно допираат до срцето. Публиката помина низ вистински емотивен ролеркостер — од гласна смеа до длабока замисленост.
Особено сме горди што токму актерите од нашата гимназија ја донесоа оваа приказна на сцената со неверојатна искреност, енергија и зрелост што ја воодушеви публиката.
Еден телефон. Седум пријатели. Без тајни… или така мислевме.
И токму кога вистината почна да се открива, сцената се претвори во огледало во кое сите се препознавме.
Вечер исполнета со силни реакции, искрени емоции и долг, заслужен долг аплауз… Доказ дека театарот сè уште има моќ да нè разниша, обедини и натера да размислиме.



















